22 Nisan 2011 Cuma

Özlem

İzlediğim filmlerde ve okuduğum kitaplarda bazen karşılaştığım bir cümle vardı.Bu kadar yakın olup bu kadar uzak olmak zor derlerdi hep ve ben bunun ne demek olduğunu anlamazdım.Bugün anladım.O yanımdan geçip giderken dokunamamanın konuşamamanın nasıl acı verdiğini insanı nasıl delirttiğini anladım.Söylemek istediğim o kadar çok şey varken en kötüsü söyleyecek hiçbir şey bulamamak ve susmak.
Keşkelerim çok daha fazla artık.Keşke onu görmeseydim,değer vermeseydim bu kadar.Şu anda her şey daha farklı olsaydı keşke.Ve ben şu anda onu düşünürken eskiden olduğu gibi neşeli şekilde gülümseye bilseydim.

2 yorum: