28 Ocak 2011 Cuma

Güven

Güven nedir diye sorsalar bana bundan birkaç hafta önce derdim ki hiç düşünmeden gözünü kırpmadan her şeyini emanet edebilmektir.
Bende kısa zaman öncesine kadar o kadar güveniyordum ki en yakın arkadaşıma.Dosttan öte kardeş olmuştu benim için.İki hafta öncesine kadar tabi.
Her şey benim ekim ayında "A"yı görmemle başladı.Ben ama resmen tutuldum çocuğa.Yanımdan geçse kalıyorum öyle.Hani kitaplarda yazar dünyada sadece o ve ben kalmışız gibi hissediyordum diye işin aslı şu ki ben   sadece onu görüyordum.Hala da öyleyim orası da ayrı mesele.Tabi ben A'yı ilk defa gördüm.Ne adını biliyorum ne sınıfını.Ben Ayşegül'e  böyle böyle biri var diye anlatırken sen şu çocuğu tarif et bakalım dedi meğer tanıyormuş.Ama kırk yıl düşünsem aklımın ucundan bile geçmezdi.Birde istersen böyle muhabbet kurduğum zaman gel tanıştırayım falan dedi ve ben o anda uçtum.
Ama talihsiz serüvenler dizisini yaşadım o bir haftada.İlk başta öğrendik ki A kızın birine çıkma teklifi etmiş ve bu kızda Ayşegül'ün arkadaşı.Kız kabul etmeyince A'da Ayşegül'e tavır almış.Ben bunu öğrencince tabi büyük bir hayal kırıklığına uğradım.Çocuk zaten okula bu yıl gelmiş.Ortak arkadaşımız falan da çok az.Olanlarla da ben selamlaşmam etmem.Duruk yere birden kanka da olmam tabii.Ben artık hangi mantıkla söylediysem bilmiyorum tabi ama gittim en yakın arkadaşıma A'yı facebook'tan ekle siz konuşun senin aracılığınla bende ekleyeyim dedim.Ama o anda aklımdan neler geçiyordu hiç bir fikrim yok.Salak aslında gidip kendin eklesene!Sanki o çocuğu tanıyor mu?Hayır.Neyse bizimkine tabi ben istediği fırsatı vermişim de ben haberim yok.Neyse bu gitti ekledi çocuğu.Konuşmaya başlamışlar bundan benim bir hafta sonra haberim oldu.Neymiş efendim unutmuş.Bende tamam canım bundan sonra söyle falan dedim.
Aradan üç ay geçti.Bana konuştuklarını doğru düzgün söylemiyor hala.Sonra öğrendim ki telefon numaraları bile verilmiş birbirlerine.Bunu da söylemeyi unutmuş.Benim jeton o anda düştü.Dedim Damla Allah senin belanı versin manyak.Bunlar çocukla çıkmaya başlasalar o zaman mı anlayacaktın.Kendime baya bir sövdüm.
Araya o noktada bir mesafe girdi.Sonra öğrendim ki benim hakkımda neler neler demiş.Kendi sorunlarını benim sorunlarım gibi anlatmış.Ve asıl bomba.Hiç iyi biri değil o yüzden arkadaşlığımı kestim onunla.
Aslında en çok kendime kızıyorum.Yanlış kişiye çok çok fazla güvenmişim.Geç oldu ama anladım.Böylece bir dostluk bitmiş oldu benim için.

26 Ocak 2011 Çarşamba

Kocaman Bir Merhaba

Öncelikle adettendir herkese merhaba diyerek başlamak istiyorum buraya.Bu benim ilk deneyimim.Onun heyecanı  var üzerimde.Ne yazsam bilemedim şu anda.

Uzun bir süredir açmak istiyordum ve sonunda bir blogum var benimde.Yazmayı severim.Öyle çok güzel yazarım diye bir iddiam yok tabi.Ama sürekli yazarım her yerde.Otobüste,okulda ve tabi ki evde. Ama böyle bir şeye başlarken yazı yazmada benden kötüsü yoktur.

Bu blogu açtım çünkü yaşadığım,düşündüğüm şeyleri birileriyle paylamak istiyorum.Bundan sonrada sürekli yazarım sanırım.Malum günlük yazınca ailede ki bir bireyde bunu mutlaka okumalıyım duygusu uyanıyor.O yüzdende benim için en iyi yer burası.

Kitap okumaya bayılırım.Çok uçuk hayaller kurarım.Şiir sevmem.Yani gerçekten sevmeye çalıştım ama olmuyor.Sıkılıyorum biri şiir okurken,bayıyor beni.Yemek yemeye de pişirmeyede bayılırım.
Hayatım kısa süre öncesine kadar normal bir şekilde sürüyordu..Sonra bir çocuk gördüm ve hayatım alt üst oldu.Her şey o oldu benim için.Manyak gibiyim.En yakın arkadaşımdan güzel bir kazık yedim.Gitti sevdiğim çocuğa sulandı sizin aranızı yaparım bahanesiyle.Öyle bir kuyruk acımda var yani.

Başlangıç olarak bu kadar gevezelik yeter:).Herkese tekrar merhaba..